- Spotkanie robocze w Papenburgu - opracowano ankietę spójną dla wszystkich krajów partnerskich.
- Ankietę przetłumaczono na język ojczysty, przeprowadzono w społeczności szkolnej, po analizie ankiet wyniki przedstawiono uczniom oraz Radzie Pedagogicznej. Wzrosła świadomość skali zjawiska przemocy na terenie szkoły.
- Przeprowadzono cykle zajęć warsztatowych z pedagogiem i psychologiem szkolnym w klasach uczestniczących w projekcie. Młodzież poznała rodzaje przemocy, mechanizmy radzenia sobie z czyjąś agresją i sposoby kontrolowania własnej złości.
- Wdrażanie do rozpoznawania uczuć i rozumienia zachowania ofiary i sprawcy.
- Spotkanie robocze w Zvoleniu - prezentacja i analiza wyników ankiet w poszczególnych krajach partnerskich oraz opracowanie harmonogramu działań bieżących. Jakościowe i ilościowe porównanie zjawiska przemocy w poszczególnych krajach.
- Cykl warsztatów z psychologiem przygotowujących grupę mediatorów rówieśniczych. Kształtowanie umiejętności niesienia pomocy ofiarom i sprawcom przemocy szkolnej.
- Zajęcia maskoterapii z elementami dramy umożliwiające młodzieży uzewnętrznienie uczuć towarzyszących sprawcy i ofierze. Znaczenie noszenia masek agresora i ofiary.
- Opracowanie projektu logo programu – wersja polska.
- Opracowanie ulotek dla młodzieży promujących właściwe postawy wobec sprawców i ofiar przemocy.
- Przeprowadzenie happeningu na terenie szkoły „STOP PRZEMOCY W SZKOLE” – „STOP VIOLANCE AT SCHOOL”.
- Spotkanie robocze w Stambule – prezentacja podsumowująca dotychczasowe działania w krajach partnerskich; przemarsz ulicami miasta manifestujący zatrzymanie przemocy szkolnej; uroczysty koncert podkreślający możliwości zapobiegania przemocy dzięki aktywności artystycznej i podejmowaniu wspólnych działań.